Harvey Mason’ın Herbie Hancock’un 1973 tarihli "Head Hunters" albümündeki çalışı, fusion davulculuğunun kurucu örneklerindendir. "Chameleon" parçasındaki kalıp, funk’ın sabit on altılık dokusunu taşırken caz eğitiminden gelen bir gürlük kontrolü ve zil kullanımı içerir. İki dil aynı kalıpta birbirini bozmadan durur.
Mason’ın stüdyo kariyeri, bu esnekliğin neden değerli olduğunu gösterir. Farklı tarzlarda yüzlerce kayda katılmış, her seferinde parçanın gerektirdiği kadar çalmıştır. Stüdyo davulculuğunda ölçüt, icracının kapasitesi değil parçanın ihtiyacıdır; fazlası kesilir. Aynı dönemde Bob James, Grover Washington Jr. ve George Benson kayıtlarında duyulan davul, tarz değişse de tanınabilir kalır; imza, kalıpta değil gürlük dengesindedir.
Fusion’ın teknik yükü çoğu zaman hızda değil, uzuv bağımsızlığındadır. Sol el hayalet vuruşlarla dokuyu tutarken sağ el hi-hat’te sabit on altılık çalar, bas davul ise bas çizgisiyle konuşur. Üç ayrı işin aynı anda ve farklı gürlüklerde yürütülmesi gerekir. Bu üç katmanı aynı anda yürütmenin ölçütü nettir: kayıt dinlendiğinde bas davul bas çizgisiyle birlikte yürüyor, hi-hat zamanı taşıyor ve trampet hayalet vuruşları dokuyu dolduruyorsa denge kurulmuş demektir.
Derslerimizde bu bağımsızlık, tek bir kalıbın dört uzva sırayla eklenmesiyle kurulur; her yeni uzuv, öncekinin gürlüğü bozulmadan devreye alınır.