Bateri tekniği ellerden önce oturuştan başlar. Tabure yüksekliği yanlışsa hiçbir ayak tekniği yerine oturmaz. Yaygın ölçüt şudur: uyluk yere paralel ya da dizden hafifçe yukarıda olmalıdır. Diz açısı doksan derecenin biraz üzerinde kalır. Çok alçak oturulduğunda ağırlık kalçaya biner, bacak pedalı kaldırmak için ayrıca güç harcar. Ayak çabuk yorulur.
Çok yüksek oturulduğunda ise denge azalır; gövde her vuruşta hafifçe kayar ve tempo bundan etkilenir. Oturma derinliği de önemlidir. Taburenin tam ortasına oturmak ayakların hareket alanını daraltır; ön üçte birlik bölüme oturmak bacakları serbest bırakır. Sırt dik ama kilitli değildir. Omuzlar düştüğünde kollar da serbestleşir.
Yükseklik bir kez ayarlanıp unutulmaz. Baget boyu, pedal ayarı ve hatta ayakkabı tabanı değiştiğinde yeniden bakılır. Uzun provalardan sonra gelen bel ve diz ağrılarının büyük bölümü tekniğin değil, oturuşun sonucudur.
Taburenin yüksekliği bir kez bulunduğunda sabitleme vidası işaretlenir; taşınan ve paylaşılan setlerde bu işaret her seferinde aynı konuma dönmeyi sağlar. Farklı bir stüdyoda çalışırken ilk iş bu yüksekliği yeniden kurmaktır.
Derslerimizde ilk ders tabure ayarıyla başlar.