Yeni başlayanlarda sık görülen bir şikâyet vardır: baget elden fırlar. İlk akla gelen çözüm daha sıkı tutmaktır ve bu çözüm sorunu büyütür. Sıkılan bir el, vuruştan sonra geri dönen çubuğun enerjisini karşılayamaz. Çubuk avuç içinde çarpar ve yönünü değiştirir. Gevşek bir elde ise parmaklar çubuğun dönüşünü yastık gibi karşılar, baget kendi yörüngesine geri oturur.
İkinci sebep ter ve kaygan yüzeydir. Cilalı bir sapta el sıkıldıkça kayma artar; mat yüzeyli bir çubuk bu sorunu büyük ölçüde çözer. Üçüncü sebep vuruş açısıdır. Deriye çok yatık inen bir baget, sapından kayarak ileri savrulur. Gerginliğin en görünür işareti başparmağın beyazlamasıdır. Bu görüldüğünde tempo düşürülür ve vuruş yüksekliği azaltılır.
Çalışmanın ortasında elin kendiliğinden sıkılması olağandır; asıl beceri, sıkıldığını fark edip gevşetebilmektir. Kısa aralıklarla durup elleri açmak, uzun ve kesintisiz çalışmadan daha çok işe yarar.
Gerginliği ölçmenin pratik bir yolu vardır: çalarken bir kişi bagetin arka ucunu hafifçe çekmeye çalışır. Çubuk hiç kıpırdamıyorsa el gereğinden fazla sıkıyordur; hafif bir dirençle veriyorsa tutuş uygun düzeydedir.
Derslerimizde gerginlik, hız çalışmasından önce ele alınır.