Ostinato, bir uzvun değişmeyen bir kalıbı sürekli tekrarlaması demektir. Davul çalışmasında en yaygın kullanımı, bas davul ya da hi-hat pedalının sabit bir figürü sürdürmesi ve ellerin bu zemin üzerinde serbest cümleler kurmasıdır. Yöntemin değeri, bağımsızlığı ölçülebilir hâle getirmesidir: zemin bozuluyorsa henüz bağımsızlık yoktur.
Çalışma sırası önemlidir. Önce ostinato tek başına, konuşacak kadar rahat olana dek tekrarlanır. Ardından eller en yalın hâliyle eklenir; dörtlük notalar, sonra sekizlikler, sonra triole ve on altılıklar. Her aşamada ölçüt aynıdır: ayak kalıbı gürlüğünü ve yerini koruyor mu? Aşamalar arasında acele edilmemelidir; bir düzeyde zorlanıldığında bir öncekine dönmek, aynı düzeyde ısrar etmekten daha hızlı ilerletir.
Caz eğitiminde bu yöntem, ride kalıbı sabitken sol elin ve bas davulun karşı cümleler kurmasıyla uygulanır. Funk ve fusion’da ise genellikle hi-hat ya da bas davul sabitlenir. Tarz değişir, mantık aynı kalır. Jim Chapin’in caz bağımsızlığı çalışmaları ve Gary Chaffee’nin kalıp dizileri, bu yöntemin yazıya dökülmüş en yaygın iki kaynağıdır; ikisi de aynı mantığı farklı tarzlarda uygular.
Derslerimizde ostinato çalışması, kursiyerin kendi zayıf uzvu belirlenerek kişiselleştirilir; sabitlenen kalıp, en çok zorlanılan uzva verilir ve gelişim haftalık kayıtla izlenir.