Bateriye başlayan herkesin ilk sorularından biri budur: iki el bageti aynı biçimde mi tutar, farklı mı? Matched tutuşta iki el de aynı hareketi yapar. Baget avuç içinde, başparmak ile işaret parmağı arasında dengelenir; kalan parmaklar sapı hafifçe sarar.
Traditional tutuşta sol el avuç yukarı bakacak biçimde döner. Baget başparmak ile işaret parmağının arasındaki çukura oturur, yüzük parmağının üstünde durur. Bu ikinci tutuş, davulun eğik askıyla omuzda taşındığı dönemden kalmadır. Bugün bir zorunluluk değil, belirli bir ses ve hareket anlayışının parçasıdır.
Caz icracılarının bir bölümü traditional tutuşu sürdürür; çünkü bilekten gelen dönme hareketi yumuşak ve hafif vuruşlar için elverişlidir. Yüksek sesli ve ağır vuruşların istendiği yerlerde matched tutuş daha az yorar, iki elin gücü eşitlenir.
Yeni başlayan biri için akla yakın olan, matched tutuşla başlamaktır. Traditional tutuş, sol elin temel vuruşları oturduktan sonra ikinci bir dil olarak eklenebilir. Asıl ölçüt tutuşun adı değil sonucudur: baget serbestçe sekiyor mu, bilek kilitlenmiş mi, iki el aynı sesi veriyor mu? Bu üç soruya verilen cevap, hangi tutuşun çalışıldığından daha çok şey söyler.
İki tutuşu aynı dönemde birlikte çalışmak da mümkündür; bu durumda her biri için ayrı bir alıştırma bloğu ayrılır ve aynı kalıp iki tutuşla da denenir. Karşılaştırma yapmanın en açık yolu aynı pasajı arka arkaya iki biçimde kaydedip dinlemektir.
Derslerimizde tutuş seçimi kursiyerin çalmak istediği müzikle birlikte kararlaştırılır.