Bir dizideki bütün notalar aynı şiddette çalındığında kulak orada bir kalıp duymaz; düz bir ses akışı duyar. Kalıbı kuran şey vurgudur. Vurgulu nota accent, aradaki alçak notalar tap olarak adlandırılır. İkisi arasındaki fark kuvvet değil yüksekliktir. Accent yüksekten, tap deriye yakın mesafeden iner.
Asıl zorluk geçiştedir. El, yüksek bir vuruştan sonra alçak konuma dönmek zorundadır; dönmezse sonraki nota da vurgulu çıkar.
Bu yüzden çalışma dört hareketle kurulur: yüksekten inip yüksekte kalmak, yüksekten inip alçakta kalmak, alçaktan inip alçakta kalmak ve alçaktan inip yükseğe çıkmak. Bu dört hareket ayrı ayrı oturmadan vurgu denetimi kurulmaz. Çalışmanın en pratik biçimi, bir alt bölünme dizisinde vurgunun yerini kaydırmaktır: önce her dört notanın ilkinde, sonra ikincisinde, üçüncüsünde ve dördüncüsünde. Vurgunun yeri değiştikçe aynı dizi bambaşka bir kalıp gibi duyulur; groove duygusunun büyük bölümü buradan gelir.
Vurgu çalışması ayak eşliğiyle birleştirildiğinde asıl işlevini gösterir. Bas davul sabit bir kalıp sürdürürken ellerin vurgusu kaydırıldığında aynı malzemeden birbirinden farklı kalıplar çıkar.
Derslerimizde vurgu çalışması dört hareket üzerinden yapılır.